Integracja Sensoryczna
Co to?
Integracja Sensoryczna “to proces neurologiczny organizujący wrażenia płynące z ciała i środowiska w taki sposób, by mogły być użyte do powstania odpowiednich reakcji i celowego działania”. W procesie tym informacje otrzymane ze wszystkich zmysłów, w tym ze zmysłu równowagi (układu przedsionkowego) oraz priopriocepcji (czucia głębokiego) mózg segreguje, rozpoznaje, interpretuje, łączy ze sobą i wcześniejszymi doświadczeniami odpowiadając prawidłową reakcją adaptacyjną.
Gdy napływające z zewnątrz informacje są odbierane i przetwarzane poprawnie czyli proces integracji sensorycznej przebiega bez zakłóceń – widzimy świat jako przyjazne środowisko. Potrafimy trafnie ocenić sytuacje w której się znajdujemy, uczymy się i rozwijamy,a nasze reakcje są adekwatne do sytuacji, która nas spotkała. Gdy dotkniemy np. gorącego garnka – cofamy rękę, kiedy muzyka w radiu gra bardzo głośno– ściszamy odbiornik a jeżeli czujemy lub widzimy że jedzenie nieświeżo pachnie lub wygląda – rezygnujemy z konsumpcji.
Problemy pojawiają się więc gdy nasz mózg nie radzi sobie z odbieraniem i przetwarzaniem bodźców zewnętrzynych. Kiedy przyjazny, lekki dotyk – boli, nawet najmniejszy dźwięk nas drażni, większość świata wokół zbyt intensywnie i nieprzyjemnie pachnie a własne ciało nie chce nas słuchać- łatwo sobie wyobrazić jak bardzo utrudnia to funkcjonowanie człowieka w społeczeństwie.Wpływa to na jakość życia, uczenie się, zachowanie, rozwój mowy, umiejętności ruchowych, koordynację, koncentrację, rozwój społeczno- emocjonalny dziecka.
Dla kogo ta metoda?
Terapia SI przeznaczona jest przede wszystkim dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym o prawidłowym rozwoju, które doświadczają problemów w codziennym funkcjonowaniu. Z powodzeniem stosowana jest również jako terapia wspomagająca dzieci z zakłóceniami neuorozwojowymi np.: MPDZ , z zespół Downa, ADHD, zespół Aspergera, zaburzenia w spektrum Autyzmu,
Diagnoza SI
Zanim dziecko rozpocznie terapię musi przejść proces diagnozy pod kątem rozwoju procesów sensorycznych. Składa się ona z kilku elementów:
- dokładny wywiad z rodzicem i zebrane informacje z kwestionariusza sensomotorycznego
- przeprowadzone przez terapeutę Testy Południowo- Kalifornijskie (SCSIT), obserwacja kliniczna uzupełniona dodatkowymi narzędziami badawczymi
- pisemna diagnoza, indywidualny plan terapii oraz wskazówki i porady udzielone rodziocm.
Aby rozpocząć terapię SI w Naszym Gabinecie możecie przyjść z gotową diagnozą z innej poradni/ gabinetu lub skorzystać z możliwości zrobienia jej u nas.
Jak wyglądają zajęcia?
Teoria Integracji Sensorycznej bazuje na neuroplastyczności mózgu. Oznacza to, że przy odpowiedniej stymulacji układu nerwowego jesteśmy w stanie wypracować nowe, adekwatne do sytuacji, reakcje adaptacyjne czyli nauczyć mózg właściwego zarządzania bodźcami, które docierają do naszego organizmu i właściwej reakcji na te bodźce.
Zajęcia mogą przypominać “dobrą zabawę”. Podczas terapii prowadzący dobiera jednak różne aktywności i ćwiczenia tak aby dostarczyć dziecku odpowiednich ilości bodźców sensorycznych. Nowe umiejętności pojawiają się w sposób naturalny jako konsekwencja poprawy funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego, a to przekłada się na zmiany w zachowaniu dziecka.
Czy moje dziecko ma zaburzenia SI?
Poniżej przedstawiamy przykładowe zachowania, które mogą świadczyć o zaburzeniach procesów integracji sensorycznej:
- dziecko jest niespokojne, płaczliwe, ma problemy ze snem i samoregulacją
- jest niezdarne, potyka się, wpada na ludzi lub przedmioty
- ma problemy z koordynacją, ubieraniem się, “nie jest zaradne/samodzielne”
- ma problemy z nauką jazdy na rowerze, hulajnodze,
- unika kontaktu dotykowego lub nadmiernie go poszukuje (“zbyt mocno” się przytula), nie kontroluje swojej siły uścisku
- jest impulsywne, ciągle rozdrażnione, jego reakcje i zachowania są nieadekwatne do sytuacji
- drażnią go delikatne dźwięki, często zatyka uszy
- ma trudności z koncentracją, trudności w szkole z pisaniem i czytaniem
- sprawia wrażenie że nigdy się nie męczy lub męczy się zbyt szybko
- nie toleruje zabiegów higienicznych, np. kąpiel, obcinanie włosów, paznokci
- boi się oderwać nogi od podłoża, np. boi się wchodzić po schodach, nie potrafi podskoczyć
- nie znosi metek, przeszkadzają mu ubrania (ubieranie się stanowi problem)
- uwielbia karuzelę i huśtawki (z uporem maniaka się kręci/ buja) lub odwrotnie- unika ich
- towarzyszą mu trudność z odżywianiem, toleruje tylko wybiórcze pokarmy
- ma trudności z zaplanowaniem ruchu- nie wie od czego zacząć
Drodzy rodzice jeżeli zauważacie u swoich dzieci podobne zachowania, nie jesteście pewni czy “ to już jest potrzebna terapia, czy jeszcze nie?”, nie wiecie “ czy trudności dotyczą sfery integracji sensorycznej, czy może innej dziedziny?” – nie czekajcie, umówcie się na konsultację podczas której omówimy problem i postaramy się rozwiać wątpliwości.